فانوس

عکس خوب چیست؟

عکس خلاقه چیست؟

دیدگاه من در عکاسی چیست؟

دیدگاه شما در عکاسی چیست؟

عکس چیست؟ ساده ترین چیزی که در تعریف عکس می توان عنوان کرد نگه داشتن زمان و ثبت یک لحظه از زمان میباشد . حالا این برهه از زمان میتواند پیرامون هر چیزی باشد . این عکس میتواند یک عکس خانوادگی - اجتماعی - طبیعت - صنعتی - تبلیغاتی - خبری و ... باشد.

ساده بگویم عکس خوب عکسی است که خوب عکاسی شده باشد اصول عکاسی فنی و ذهنی و هنری در آن رعایت شده باشد و بتواند بیننده خود را به فکر وادارد یا تحت تاثیر قرار دهد یا یک نوع حس را منتقل کند  یعنی عکاس با استفاده از ابزار فیزیکی خود و ابزار ذهنی و دیدگاه هنری خود بتواند دست به خلق یک اثر حائز اهمیت بزند. او باید موضوع خود را مشخص کند ترکیب بندی مورد نیاز را انجام دهد موقعیت نور را شناسایی و کاربردی نموده و در لحظه قطعی دکلانشور را فشار دهد.

در مورد عکس خلاقه آنچه میتوان گفت ایجاد نوعی خلاقیت و نوآوری در عکس میباشد - سوژه را گونه ای دیگر عنوان کردن  - سنت شکنی در عکس - ساختار شکنی در عکس - تداخل هندسه و احجام و اشکال و تکنیک و نیروی ذهن در عکس و دست یافتن به شکلی نا متعارف .

دیدگاه من در عکاسی

عکاسی هنری در هر سبک و شکل و مدلی باشد خوب است مهم این است که مسیر خود را درست طی کند . در عکاسی آنچه مهم است این است که تکنیک عکس و شکل عکس و نور و رنگ در خدمت محتوا باشد. در گرفتن یک عکس لازم نیست که حتما" عکاس تحت تاثیر یکسری قراردادها و عوامل بیرونی و افکار خاص قرار بگیرد مهم این است که یک عکس زیبا آفریده شود و این عکس بتواند در بیننده یک نوع حس بوجود آورد . عکاسی به هر سبکی خوب است چه عکاسی متعارف و چه سبک نامتعارف آن ولی آنچه مهم است این است که یک عکس خوب گرفته شود . متاسفانه با وجودیکه استفاده از نو آوری در عکاسی بسیار پسندیده است ولی نوع داوری بعضی از جشنواره ها در مورد عکاسی خلاقه شاید مسیری نادرست برای بعضی از عکاسان آماتور بوجود آورده است و این خود یک چالش در عکاسی ایرانی بوجود آورده است و شاید در بعضی از موارد بوضوح نگاههای عکاسان ایرانی نگاههای غیر ایرانی شده اند گرچه نمی توان برای عکاسی مرز قائل شد و عکاسی یک زبان بین المللی است اما داشتن رد پای عکاس که نشات گرفته از فرهنگ و باورهای اصیل او باشد در عکاسی دارای اهمیت است .

دیدگاه شما در عکاسی چیست ؟

با حضور در چهارمین جشنواره ملی عکس مشهد در ۲۷ آبان سال ۱۳۹۰در مشهد مقدس فرصتی دست داد تا با دوستانی جدید آشنا شوم هر کدام پنجره ای داشتیم برای دیدن و دستانی برای فشردن دکلانشور و از همه مهمتر قلبهائی که به زیارت امام رضا (ع) رفتند . در هوای سرد مشهد که بوی برف میداد از اولین ساعتهای صبح تا نیمه شب با هم به راه میزدیم و لحظه های بیاد ماندنی را ثبت میکردیم تا فرصت میکردیم عکسهایمان را نشان هم میدادیم و لحظات استراحت را دور هم به نقد عکس میگذراندیم آشنایی با فرهنگ و تاریخ و جغرافیای مردم مشهد بر آموزشهای من افزود و استفاده از فضای جشنواره بر تجربیات من اضافه کرد . چهل و شش عکاس از سراسر کشور با دیدگاههای مختلف و تجربیات متعدد گرد هم آمده بودند تا لحظاتی تصویری از مشهد مقدس را ثبت کنند و برای آیندگان نگاه دارند و این یک اتفاق هنری قابل توجه است که میتواند اثرات خوبی از زوایای هنری و زیارتی و توریستی و ...  در مشهد مقدس داشته باشد.

اتاق تاریک

اتاق تاریک در عکاسی جائی است که هیچ نوری به آن وارد نمیشود. این اتاق در بدنه دوربین عکاسی جا داردو با اختراع دوربین عکاسی خود را به دنیای هنر معرفی کرد. یک چهار دیواری مشکی فلزی.شاید اگر انسان به اندازه ای کوچک شود که بتواند خود را در آن جای دهد به غیر از تاریکی چیزی را مشاهده نکند . اما همین دیدن تاریکی  باز هم چشمانی باز میخواهد. اما اگر در بیرون از اتاق تاریک محفظه ای کوچک ایجاد شود در اثر تابش نور تصویری برعکس از آنچه در بیرون است به داخل اتاق شکل میگیرد و در یک اتاق تاریک یک زندگی جدید شکل میگیرد و یک روشنائی بوجود میآید.

عکسهای فیلم " آبی تر از دریا "

کارگردان: ایرج حسین پور

تصویربردار :سید علی نقی حسینی

موسیقی: شاهد شجاع الدین

تدوین :مهدی تنگستانی زاده

سكوت

سكوت كردم  و روي موجها سوار شدم . بعضي وقتها سكوت چقدر زيباست ، مثل گل شقايقي مي ماند كه فقط توي دشت زيباست و اگر تو آنرا از خاك جدا كني بي درنگ زيبائي خود را از دست ميدهد .وقتي سكوت ميكني انگار خود را در خانه اي شيشه اي مي بيني ، فقط بايد مواظب باشي كسي شيشه خانه ات را نشكند كه اگر شكست خرده شيشه ها مثل اشك سرازير ميشوند . اونوقت ديگه اشكها باتو حرف ميزنند و روي بوم نقاشي عكس كوچيكيهاي ترا ميكشند ، عكس ترا ميكشند كه روي پشت بام عشق خوابيده اي و ستاره هاي آسمان را ميشماري و يا خانم معلمي را كه به دفتر تو يك ستاره مي چسباند و شايد هم خانم معلمي كه مداد را لاي انگشتان تو گذاشته و انگشتانت را به هم ميفشارد . اشكهايت هر كدام رنگي به بوم نقاشي تو ميپاشند و ترا با خود ميبرند ، ميبرند به اعماق وجود ، به عمق هستي ، به كودكي تو . يادته ميرفتي سر حوض همسايه و ماهيهاي حوض رو ميشماردي ، يا كه سيزده بدر ميرفتي پارك ملي و چشماتو ميبستي و آرزو ميكردي و سبزه گره ميزدي ، شبها هم ميرفتي سينما و فيلم نگاه ميكردي ،  عاشق فيلم و سينما بودي ، اگر تو  فيلم خندة اي بود تو مي خنديدي و اگر گريه اي بود تو هم تو تاريكي سالن مثل باران اشك مي ريختي ، جمعه ها هم كه عشقت شده بود ديدن دو فيلم با يك بليط . يادته سر سفره هفتسين تو خانه مينشستي و چشماتو به تخم مرغهاي رنگ شده تو سفره مي دوختي و منتظر ميموندي سال كه تحويل ميشه تخم مرغها سر سفره تكان بخورند و بعد هم تا سال تحويل ميشد منتظر عيدي بودي ، بعدشم لباساي نوت و ميپوشيدي با خونه ميرفتي عيد ديدني ، چقدر هم عاشق شيريني هاي عيد بودي ، چقدر خوب ميشد اگر تو هميشه كودك ميماندي.

 خلسه سكوت

جهت تماشاي بقيه عكسها روي ادامه مطلب كليك شود

این فیلم در سه اپیزود با نامهای کرواتهای بازجو -مسلخ عشق - خلسه سکوت ساخته شده است.

جهت مشاهده بقیه مطالب روی ادامه مطلب کلیک شود

اختتامیه مسابقه عکس خبری دیدار

                                                                                    سلام مسافر

 Hello Iran                                                                     سلام ايران

Heloo The waves of The sea                            سلام موجهاي دريا

hello The geeen palms of love and resistance     سلام نخلهاي سبز عشق و مقاومت    Hello The anemone plains                              سلام دشتهاي شقايق

Hello The brown faces of The port                   سلام چهره های سبزينه بندر

heloo The beautiful coast of The city                سلام ساحل زيباي شهر

Hello bushehr                                                سلام بوشهر

سينما نوستا لژيا                            ايرج حسين پور                                 

( نگاهي به تاريخچه ورود سينما در بوشهر )

قصه اختراع سينما يك رو‌يا بود كه به حقيقت پيوست . انسانها هميشه دوست داشتند گذشته ها را به همان شكلي كه هست به ثبت برسانند و با اختراع سينما اين رويا خود را در دل حقيقت جاي داد ؛ اما شيرينتر از آن فيلمهائي بود كه هزاران تماشاچي را به خود جذب ميكرد ؛ در اين ميان قصه ورود سينما به بوشهر خود نيز حكايتي دارد.

بوشهر از جمله شهرهائي ميباشد كه بدليل شرايط خاص زماني و موقعيت فيزيكي خود در بدو ورود سينما به ايران اين شهر نيز داراي صنعت سينما بوده است شايد از جمله عواملي كه در ورود سينما به بوشهر موثر بوده است بازرگانان و دريانوردان بوشهري بوده اند كه در سفرهاي خود به عراق و بمبئي هندوستان تحت تاثير تئاتر بصره و سينماي بمبئي بوده اند حدود هشتاد سال پيش فردي به نام حاج يحيي خانه اي را در محله كوتي اجاره ميكند و يك سالن كوچك سينما در آن راه مي اندازد. سالن كوچك سينما هميشه پر از تماشاگر بود، سپس يك فرد مسلمان هندي به نام محمد غوث اقدام به ايجاد و راه اندازي يك سينما به شكل حرفه اي نمود ، او فيلمهاي سينما را از هندوستان وارد ميكرد ، چند سالي سينما محمد غوث فعال و مشغول كار بود و سپس تعطيل و بسته شد ، به دنبال تعطيلي سينمايش آقاي عبدالمجيد محمديان دستگاه آپارات سينما وارد كرد و سينما در زير چادر و برزنت پذيراي تماشاگران بود ، عبدالرحمان محمديان كه آپاراتور گرداننده دستگاه سينماي وي بود بعد از دو سال از وي جدا شد و دستگاه سينما وارد كرد و در ملك شخصي خودش در فضاي باز مشغول بكار شد ، پس از آن عبدالرحيم جعفري ، محمود  شلش، علي اصغر اصلاح ، سيد صادق يزداني و محمد علي صديق آپارات سينما وارد كردند و در محل سالن عمارت محمد غوث به كار پرداختند ، مدتي اين سينما كه نامش خليج فارس بود فعاليت ميكرد كه ناگهان سرمايه داري كازروني دستگاه سينما را خريداري و به كازرون برد، در اين سالها آقاي عبدالرحمان محمديان كه منافع قابل توجه اي نصيبش شده بود براي اولين بار در بوشهر اقدام به ساخت سالن تابستانه سينما كرد و يك سالن تابستانه به نام سينما پارس احداث نمود، فروش خوب اين سينما وي را تشويق كرد كه سينما محمد غوث را دو باره بازسازي كند و با نام جديد سينما ساحل شروع به كار كرد،اما فرسودگي و كهنگي ساختمان اين سينما بزودي فعاليت را غير ممكن ساخت .

بوشهر زماني داراي چندين سينماي فعال بوده است از آن جمله سينما ايران ، سينما پارس، سينما ساحل ولي در حال حاضر آثار آنها از بين رفته است.با وجوديكه بوشهر به نوعي يكي از پيشگامان ورود صنعت سينما به حساب مي آيد ولي در گذر زمان در هاله اي از فراموشي فرو نشسته است و از لحاظ فيزيكي يك سير نزولي را طي نموده  و فيلمسازان آن بدليل فقر امكانات فني و مالي و عدم حمايت هاي باز و لازم در يك مقطع زماني باقي مانده اند. ( منابع تحقيقاتي استاد ايرج صغيري – مرحوم عبدالرحيم جعفري – با همكاري پژوهشي خانم نصرت زمان وادي)

نمای بیرونی ساختمان سینما ساحل قبل از تخریب کامل

ايرج حسين پور

كارگرداني فيلمهاي نياز – از ياد رفته – قايقهاي كاغذي – سيراف در انتظار- پرنده در قفس – آواي ني – زندگي با عاشورا – زيستن – سينما ساحل – خلسه سکوت - آبی تر از دریا -  كليپ هاي عروس دريا – نيايش – فتح - كارگرداني نمايشنامه سينما نوستالژيا – شركت در۱۲ نمايشگاه و جشنواره عكس گروهي – برگزاري دو نمايشگاه عكس انفرادي – شركت در 11 جشنواره فيلم كوتاه در سطح كشور – مدرس كلاسهاي عكاسي و تصوير برداري سينماي جوان بوشهر و دانشكده علمي كاربردي رشته هاي بودماني فرهنگ و هنر بوشهر – عضو شورای برنامه ریزی عکس حوزه هنری استان بوشهر - داور بخش عكس جشنواره فرهنگي و هنري دي بآذر سال 1381 بوشهر – داور جشنواره عكس آئينهاي محرم آبادان سال 1382 – داور بخش عكس دومين فستيوال فرهنگي و هنري دي بآذر ( منطقه اي ) سال 1382 بوشهر – داوری اولین دوره مسابقه عکسهای خبری استان بوشهر سال ۱۳۸۶ -داوری مسابقه عکاسی نهضت سواد آموزی استان بوشهر سال ۱۳۸۷ - چاپ آثار عكاسي در كتاب و همچنين به شكل پوستر و كارت پستال - مؤلف مقالات فرهنگي و هنري و داستانهاي كوتاه- همکاری در ساخت فیلمهای مختلف در پستهای مختلف هنری.

ديپلم افتخار بهترين تدوين در جشنواره سال 1368 سينماي جوان بوشهر براي فيلم مستند از ياد رفته – دريافت لوح تقدير بخاطر فيلمبرداري فيلم داستاني قايقهاي كاغذي سال 1369 بوشهر – ديپلم افتخار و تنديس بهترين صدا گذاري و بهترين فيلم به مفهوم مطلق براي فيلم مستند زندگي با عاشورا در جشنواره سينماي جوان منطقه يك كشور – دريافت لوح تقدير از بنياد سينمايي فارابي بخاطر فيلم مستند زندگي با عاشورا – دريافت ديپلم افتخار و مقام اول اولين مسابقه عكس استان بوشهر سال 1375 – دريافت ديپلم افتخار و مقام دوم عكس در جشنواره منطقه دو كشور سال 1376 – دريافت لوح تقدير و مقام سوم عكس در سومين مسابقه سالانه عكس استان بوشهر سال 1377 – دريافت دو ديپلم افتخار در دو بخش چهارمين مسابقه سالانه عكس استان بوشهر سال 1379 – دريافت لوح تقدير از جشنواره عكس آئينه 2 در خوزستان سال 1382 - حضور فیلم فتح در دومین جشنواره دو سالانه تولیدات حوزه هنری کشور سال ۱۳۸۷